Tommy Derksen

Goed even een draadje. De laatste weken waren anders. Hectisch en ik ben voor een groot deel geleefd. Het was erg leuk en ik heb geen moment spijt. Ik heb gekozen voor de mensen die dicht bij me staan en ik ben heel blij en dankbaar voor de steun die ik kreeg.

De reacties waren vooral hartverwarmend. Ik had wel ophef verwacht maar dat dit zoveel voor mensen betekende had ik nooit verwacht. Ik zag veel mensen achter me staan, mensen die echt al angst voelen en hierdoor wel de steun voelde en weer hoop zagen.

Als laatste waren er nog de collega's die vrij massaal steunde. Wat me bij is gebleven zijn de reacties waarbij ik als gezicht van een trotse beroepsgroep werd gezien. Ik ben ook trots en dat is ook een grote kern van mijn reactie. Dat gezicht voel ik niet zo.

Die trots zie ik elke dag bij mijn collega's en al het ondersteunende personeel op het moment dat we met onderwijs bezig zijn. Die trots is van ons allemaal als we blijven staan voor goed onderwijs en een grens trekken bij dit soort proefballonnen die het onderwijs ondermijnen.

Dit was 90% van de reacties en dan was er nog een deel kritisch en negatief. Sommige reacties kan ik niet zoveel mee en die mensen hebben ook een blok. Ik wil hier proberen op de meeste kritische reacties te antwoorden. Het gesprek is belangrijk vind ik.

"Ik ben het toonbeeld van de linkse docent." Ik ben altijd een zwevende kiezer geweest. Mijn stemgedrag is gegaan van de PVV tot aan de sp en wat ik belangrijk vind is een uitgebreid partijprogramma waaraan ik mijn standpunten en ideeën kan spiegelen. Het idee is belangrijk.

Het is dus niet mogelijk voor mij om te stemmen op een a4 van de PVV of de enkele provinciepunten van fvd. Ik wijs de partij niet af maar ze voorzien mij van te weinig informatie. Mijn stemgedrag weet de klas pas na de verkiezingen. Ik zweef door de klas maar omdat

Ik ze niet wil beïnvloeden in het stemhokje hou ik mijn stem voor mezelf tot na de stemmingen. Ook omdat ik het op dat moment gewoon nog niet weet.

"Ik zou nooit voor de klas mogen staan" Kom vooral zelf voor de klas staan en doe het beter. We hebben dit soort gesprekken gehad in de opleiding en ik leid een discussie. Laat nadenken over argumenten maar neem ook positie in als een kant teveel belicht wordt.

Ik borg een veilige sfeer in de klas en creëer de ruimte voor een open gesprek en juist de ontwikkeling van de eigen mening. Daar mag je van vinden wat je wil maar dat is een van de wettelijke taken die het onderwijs heeft. Burgerschap en daarbij dus ook meningsvorming

En deelname aan het politieke proces is een van de taken die we hebben. Dat beperkt zich niet tot de les die je geeft maar soms tot de tijd en ruimte die je hebt en de interesse van de student.

En dat zijn hele heftige beschuldigingen die totaal geen recht doen aan de professionele manier waarop wij elke dag in het onderwijs werkzaam zijn.

"Het forum roept niet op tot filmen in de klas" Klopt ook. ze roepen op tot melden via mail. Er is daarentegen ook geen enkel signaal op de site dat ze de filmpjes niet willen hebben. De filmpjes zijn een voorbeeld maar elke melding is slechts een momentopname.

Door deze vraag om reacties en materiaal (bewust) zo open te laten creëer je zelf de vraag naar al het mogelijke materiaal dat voorhanden is. Dit had het forum vooraf moeten weten en als het niet gewenst was aan moeten geven.

"Als je niets te verbergen hebt hoef je je toch ook niet aan te geven" Ik heb me ook niet aangegeven omdat ik schuldig ben maar omdat ik tegen het meldpunt ben. Voor mij zit dat vooral in de oncontroleerbaarheid van meldingen. Een foto en stukje film uit mij lessen

Passender zou zijn geweest om de eigen schrijfvaardigheid te verbeteren. Als je eigen boodschap verkeerd begrepen wordt ligt de fout echt bij jezelf. Helemaal goed was geweest gewoon het meldpunt te sluiten. Het onderwijs kent veel checks en balances die gebruikt kunnen

Worden als er iets mis gaat. Als een student zich onheus bejegend voelt laat die student dan vooral naar mentoren, vertrouwenspersonen, een leerlingenraad, mr/or, bestuur, studentenvakbonden of voor mijn part de inspectie stappen. Als de mening is dat daar dingen mis gaan.

Ga dan je politieke verantwoordelijkheid nemen en kaart het aan in de kamer bij de verschillende overleggen over onderwijs en begin geen heksenjacht op onder andere die mensen die er elke dag staan om het onderwijs geweldig te maken.