Bram Tankink

Afgeschreven en opgevist. Wat een winnaar.

De etappe van vandaag was niet om aan te zien. Met pijn in mijn hart de finale gekeken. Dat Mathieu in de gele trui de sprint aantrekt voor een ploegmakker is dan een pleister op de wonde.

Wie weet het? Ik kwam in de Eifel een roofdier tegen die ongeveer zo groot was als een vos, maar grotere oren had langere poten en dunner gebouwd. Hij was oranjebruin van kleur. Ik dacht dat het een goudjakhals was maar het lijkt erop dat die meer bruin in zijn vacht heeft.

Tegen beter weten in hoop ik dat de meeste renners er goed vanaf komen. Je zult maar 2 maanden op hoogte hebben gezeten en dan door iemand die de groetjes wilt doen al klaar zijn met de Tour. Doe ff normaal!

Het besef dat je oud wordt? In de rij staan met jaargenoten voor de Covid vaccinatie. Ik ga er toch gemakshalve maar even vanuit dat ik eerder opgeroepen ben.

Dat je snel even de finale van de ronde van Zwitserland terug kijkt en dat je je daarna afvraagt waar de jongste helft van de kinderen is. Zitten ze met z’n tweeën in bad terwijl je denkt dat ze nog in de tuin aan het spelen zijn. Prima zelfbestuur hier.