#شعر #خوانی. #شعر #زنان #افغانستان
«سازت را بردار/ دستمال سرخی را/ که از بام انداخته بودم/ دور گردنت بپیچ/ و برایم آوازی بخوان/ که دل در سینهی دختران کوهستان آرام نگذارد./ به میدان ده بیا/ و پیشروی تمام چشمها ببوس مرا/ میخواهم/ لبانم تباهی قبیلهام باشد»
شکریه عرفانی
3:56 AM - 26 Dec 2017
0 replies
4 retweets
34 likes
Loading seems to be taking a while.
Twitter may be over capacity or experiencing a momentary hiccup. Try again or visit Twitter Status for more information.