هر بار با زنی روبرو می شوم که حضورش را در فضای عمومی عمدتا مردانه افغانستان تثبیت کرده است، در کنار قدرت حضورش، به توانایی اش در سرکوب اضطراب و تردید درونی، به راه درازی که پیموده است و به همه زخم های یک نبرد نابرابر که او با خود حمل می کند فکر می کنم و از او الهام می گیرم.
-
الهام بخش هست و می تواند باشد. اما زخم های یک نبرد نابرابر؟؟؟!!! توجه به زن در این کشور بیشتر از خود امریکاست: تعداد زنان در پارلمان و بیشتر از مردان: دوره های آموزشی خاص زنان نبردها هم همیشه و خصوصا بین مردان برابر نبوده و نیست. مگر مسابقات پهلوانیست که وزنها یکی باشد؟!
یمک گرامی. کافیست تجربیات یک روز یک زن را از کار در یکی از بانک ها، ادارات و یا بازارها بشنوید تا از عمق نابرابری خبر شوید. نگاه ما به زن و مرد در فضای عمومی فرق دارد، دسترسی به امنیت و تسهیلات ابتدایی چون تشناب فرق دارد. این نابرابری در همه سطوح است.
-
-
خانم اکبر ارجمند؛ جمله ی اخر شما خیلی عالیست. فقط بنده جسارتا یک « برای همه» را بدان می افزایم و چنین می نویسم: این نابرابری در « همه ی سطوح» و « برای همه» است. اما مشکل از انجا شروع می شود که بعضی از نابرابری ها « سیستماتیک» اعمال می شوند.
Thanks. Twitter will use this to make your timeline better. UndoUndo
-
Loading seems to be taking a while.
Twitter may be over capacity or experiencing a momentary hiccup. Try again or visit Twitter Status for more information.